| تبليغات | X |
تمام منابعِ قدرت در اختيارتون باشه، رقبايِ اقتصادي، سياسي و فرهنگي رو در دنيا كنار زده باشيد
حالا فقط مونده كه يه تنه، سكان قلب اقتصادي و منابع انرژي دنيارو بدست بگيريد
با هر ترفندي كه شده، حتي به قيمت گول زدن مردم كشورتون!
از هيچ راهكاري هم چشم پوشي نمي كنيد، به اون منطقه حمله كرده. حمله ي وحشيانه
چرا وحشيانه؟! چون فقط در يكي از كشورهاي مورد حمله، سالي 100هزار غير نظامي كشته ميشه!
:
به هرصورت بعد از طي تمام اين مراحل، به اين منطقه مسلط ميشيد و در اين راه از تمام ابزار هاي موجود بهره ميگيريد
مثلاً:
گروه هاي تروريستي پرورش ميدين و براي فرافكني افتضاحاتتون، از اين " گروه هاي جنايت پيشه ساده لوح" استفاده مي كنيد
يا بدون هيچ مدركي كشورهاي ديگر منطقه رو در جناياتتون دخيل مي كنيد
يا....
:
اما اين وسط يه كشوري هست كه اذيتتون مي كنه!
شما تونستيد "گردن كشترين" كشورهاي دنيارو به "بندگي" وادار كنيد، حالا بين 200كشور بزرگ و كوچيك، يه كشور پيدا شده كه ازتون فرمانبرداري نمي كنه!
از راه فشار سياسي وارد ميشيد....فايده نداره
از راه فشار اقتصادي وارد ميشيد....فايده نداره
از راه فشار رواني وارد ميشيد...فايده نداره
از راه فشار نظامي وارد ميشيد....فايده نداره
:
ابهتتون دچار خدشه شده، فكر مي كنيد داريد حقير ميشيد... يه كشور با اون همه اهرم، نميتونه حتي يك مورد از پيش ببره!
مگه ميشه؟!
چشماتون رو باز مي كنيد، ميبينيد، يواش يواش از گوشه كنار دنيا، كساني پيدا ميشن كه جرات حرف زدن پيدا كردند
ديگه حالا كار بجايي رسيده كه هزاران هزار شهروند آرژانتيني، طي يك نامه به ملت اون کشور ، بشدت از امريكا انتقاد مي كنند و دروغ پردازي هاي دولت كشورشون رو ناشي از فشار "رژيم ستمگر" امريكا معرفي مي كنند!
خوب شما هم مياييد و اين كشور رو محاصره ي نظامي مي كنيد (بعد از محاصره ي اقتصادي و سياسي!)
و ناوهاي پيشرفته ي جنگيتون رو به مرزهاي آبي اون كشور ميفرستيد...
خوب فكر مي كنيد عكس العمل اون كشور چي باشه؟! كوتاه مياد؟! مثل كره شمالي، تمام راكتورهاشو در ازاي دريافت سالانه 1ميليون تن نفت، تعطيل ميكنه؟!
نه اشتباه نكيند اون كشور "ياغي و محور شرارت" نه تنها كوتاه نمياد، بلكه يه هواپيماي بدون سرنشين (دِرون) به فراز آبهاي كشور ميفرسته و 25دقيقه از ناو آيزنهاور شما فيلمبرداري مي كنه!
ناوهايي كه به انضمام حداقل سه ناوچه ي محافظ، در صدر غير قابل دسترسترين ادوات نظامي بشمار ميرن...!
خوب شما چيكار مي كنيد؟! چرا حمله نمي كنيد؟! بهانه هم كه زياده... نكنه ديگه خودتون هم به قدرتتون اطمينان نداريد؟!
ولي من ميگم چيكار مي كنيد... بعد از يه سري هياهو، يه ناو جنگي ديگه به منطقه گسيل مي كنيد
اينكار در زبان نظامي، "تهديد بسيار جدي" تلقي ميشه...
خوب ديگه فكر كنم ديگه وقتشه كه اون كشور از همه چي صرف نظر كنه نه؟!
بازم نه... جووناي ايراني به دل آبهاي خليج هميشه فارس ميزنند و ميرنو ميرن وَ "آرم سپاه پاسداران" رو روي ناو تازه وارد امريكايي "حك" مي كنند تا به دنيا ثابت كنند ايران كشوري بوده كه طي هزارن سال حتي براي 1روز هم مستعمره ي هيچ كشوري نبوده و حالا يك كشور با فقط 400سال پيشينه نميتونه براي ما خط و نشون بكشه.... (قابل توجه مردهاي نامرد عرب!
حالا شما اگه جاي مقامات امريكايي بودين، چيكار مي كردين؟!
كوتاه ميومدين يا بازم ادامه ميدادين كه آبروي رفتتون رو برگردونيد؟!
اما از من به شما نصيحت: آب رفته، باز نمي گردد بجوي!
الف)حکومتهای دیکتاتور و سکولار که بر دو نوعند :
۱)پادشاهی(شیخ نشین های خلیج فارس) : حکومت و تمامی منابع و امکانات در دست یک خاندان خاص است. سطح سواد پایین است. تولید در کشور وجود ندارد و همه چیز وارداتی است. نهادهای مدنی مثل پارلمان و مفاهیمی مثل انتخابات بیشتر به جوک شبیه است با اینحال به علت جمعیت کم و درآمد بالای نفتی اکثر مردم عادی این کشورها به شرط آنکه پایشان را از گلیمشان درازتر نکنند زندگی معمولی و بخورنمیری دارند و دعا به جان امرایشان میکنند !مردم این کشورها بنا به آمار کمترین اثر را در پیشرفت جهان دارا هستند
۲)جمهوریهای موروثی و سکولار(مانند مصر٬آذربایجان) : در این حکومتها افراد عمدتا با پشتیبانی یک قدرت خارجی به حکومت می رسند و با عدم آن نیز کنار می روند.فردی که رییس جمهور شد تا وقتی که مرگ به سراغ وی بیاید بر سرکار است.
ب)جمهوریهای سکولار(عراق٬افغانستان٬لبنان٬پاکستان) :
دموکراسی غربی در همه این کشورها چیزی جز جنگ٬ترور٬درگیری و در نتیجه فقر به همراه نداشته است.
اما ایران :
فرض کنید نهادی به نام ولایت فقیه در طول سه دهه گذشته و بخصوص ۲۰ سال اخیر وجود نداشت :
آیا با ادامه حاکمیت آن جریان طرفدار سرمایه داری خواص! آیا سرنوشتی بهتر از حکومتهای گروه "الف" در انتظار بود ؟!
اگر آن جریان هرج و مرج طلب دوباره حکومت را بدست می گرفت. با اینهمه اختلاف فکری و تنوع قومی در ایران٬اوضاعی بهتر از لبنان یا پاکستان و دیگر دموکراسی های سکولار منطقه در ایران حاکم بود ؟!
آیا نهاد ولی فقیه نبود که در طول سالهای گذشته بزرگترین حافظ رای مردم بود و مانع از شکل گیری دیکتاتوری بعضی جریانهای خاص و سیطره آنها بر منابع عظیم مادی٬انسانی کشور شد ؟!
آیا اگر رهبری دینی در طول سالهای گذشته در ایران حاکم نمی بود که سبب پیوند تمامی قومیتهای ایرانی باشد٬جریانهای مثلا طرفدار دموکراسی٬ایران را به شرایطی همچون پاکستان و لبنان سوق نمی دادند؟!
تجربه نشان داده است که در طول سالهای گذشته هر کجا که ما به بن بست خوردیم بر اثر تخطی از فرامین رهبری بوده (برای مثال هشدارهای مربوط به ساده زیستی مسئولین در دهه ۷۰و ...)و هر کجا به موفقیتی رسیدیم(علوم نوین٬انرژی هسته ای٬غلبه گفتمان عدالتخواهی و ...) بر اثر عمل به رهنمود های رهبری بوده است.
امروز در سایه نهادی به نام ولایت فقیه٬ایران بدون وابستگی به کشوری خاص و با شاخصهای بسیار بالای امنیتی و دموکراسی در منطقه ای بحران خیز به پیشرفتهای مختلف علمی٬صنعتی٬سیاسی دست یافته و به عنوان قدرت اول منطقه برای ۲۰ سال آینده برنامه ریزی میکند
امام باقر (ع ) فرمود: آدم عليه السلام عرض كرد: پروردگارا! شيطان را بر من سلطه بخشيدى ، و او را چون خون (كه در بدنم جارى است ) بر من چيرگى دادى ؛ پس مرا نيز چيزى عنايت فرما!
خداوند فرمود: تو را چنين (نعمتى ) بخشم كه چون كسى از فرزندانت ، تصميم بر انجام گناهى گيرد (و آن را انجام ندهد)، بر او نوشته نشود، و چون آن را انجام دهد (تنها) يك گناه بر او نوشته شود، و چون عزم بر انجام عملى نيك گيرد، چنانچه به انجامش نرساند، حسنه اش برايش نوشته شود، و چون به انجامش رسانده ، ده حسنه برايش نوشته شود
آدم عرض كرد: پروردگارا! مرا بيشتر ده !
فرمود: تو را اين بخشم كه چون كسى از فرزندانت گناهى كند. و سپس از من بخشش خواهد، او را ببخشايم .
عرض كرد: پروردگارا! مرا بيشتر عنايت فرما!
فرمود: توبه را بدانان بخشيدم . و يا فرمود: سفره توبه را تا هنگامى كه نفس به گلو برسد برايشان گستردم .
آدم عرض كرد: پروردگارا! مرا كافى است
برگرفته ازکتاب : پند های حکیمانه حسن زاده املی نويسنده : عباس عزيزى ----- پند 87